← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

હાથમાં

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

બાળપણમાં બા ધરે, તો હેત-દરિયો હાથમાં,
રાત પડતાં ઊંઘવાને નર્મ તકિયો હાથમાં.

મંદિરે જઈ ભીડમાં ઊભી રહેતી બા સદા,
ને પ્રસાદી લાવતી, લઈ પાન-પડિયો હાથમાં.

એકડો ઘૂંટાવતી બા, ઓસરીએ પાસ લઈ,
આંગળી ઝાલી, ધરી’તો કાચ-ખડિયો હાથમાં.

સાંજ પડતાં ગોખમાં દીવો કરી બેસી જતી,
રામનામે ફેરવે એ એક મણિયો હાથમાં.

આ પરાગે ગામ જઈને ઘર નિહાળ્યું, ને અરે!
ઓરડી બાની ઢળી, બસ એક નળિયો હાથમાં.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #બા #માતૃપ્રેમ #બાળપણ #સ્મૃતિ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Mother #MothersHands #ChildhoodHome #Remembrance #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખકેસરિયો રંગઆગલો લેખ →મૌનમાં