ઘડીક તડકો, ઘડીક છાંયો

ઘડીક તડકો, ઘડીક છાંયો, આ તે કેવું જીવતર રે,
ઘડીક હસવું, ઘડીક રડવું, મનવા, રાખજે ધીરજ ભીતર રે.

સવારે ઘેર પારણું ઝૂલ્યું, સાંજે પાડોશે નનામી,
એક જ ફળિયે ગીત ને મરશિયા, ના કોઈની ખામી;
લખનારો તો એક જ છે, ને એક જ એનું અક્ષર રે…
ઘડીક તડકો, ઘડીક છાંયો…

ભરતી આવે, ઓટ ય આવે, દરિયો તોય ન થાકે,
ચાંદો ઘટતો વધતો, તોયે ચાંદની ના ઝાંખે;
એવું રાખજે મન, ઓ માનવ, જેવું ઊંડું સરવર રે…
ઘડીક તડકો, ઘડીક છાંયો…

પરાગ કહે: આ સુખ ને દુઃખ તો બે આંખોનાં પાણી,
એક હરખનું, એક વ્યથાનું, બંનેની એક જ વાણી;
બંને ઝીલી લે તે સાચો, બાકી સૌ મુસાફર રે…
ઘડીક તડકો, ઘડીક છાંયો…

– પરાગ રતનપરા