ઘડીક અષાઢ, ઘડીક ફાગણ

જીવતર તો જાણે મેળાનું ચકડોળ, રે ભાઈ,
ઘડીક ઊંચે આભ અડે, ઘડીક ધરતીની ધૂળ, રે ભાઈ.

સવારે બાંધ્યાં તોરણ, ને સાંજે ઊઠી કાંધ,
એક જ ઓસરીએ મેં જોયાં માંડવો ને સાંધ;
હરખ-શોકની એક જ હાટે ચૂકવ્યાં સરખાં મૂલ, રે ભાઈ…
જીવતર તો જાણે…

ખેતર લીલાં લહેરાતાં ત્યાં કરા પડ્યા ચોમેર,
ખાલી ખળીએ બેઠો ખેડુ, તોય ગાય છે લહેર;
ભીંજી આંખે વાવે પાછો એ જ જુવારનું મૂળ, રે ભાઈ…
જીવતર તો જાણે…

પરાગ કહે: આ ચકડોળે બેસી ચીસો શું પાડવી?
ઊંચે જઈએ તો મલકીએ, નીચે આવી ગાડવી;
ટિકિટ લીધી છે તો માણો, ફેરો છે અણમોલ, રે ભાઈ…
જીવતર તો જાણે…

– પરાગ રતનપરા