← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ઘાવ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

મળીને બધા ઘાવ મારા ગણે છે,
અને ગામમાં જઈ કહાણી વણે છે.

દિલાસો ભલે હોય મીઠો ઘણો, પણ
નજરમાં છુપી કો'ક છૂરી હણે છે.

સમય જોઈ, ચા પી, ઉતાવળ કરીને
‘થયું શું હતું?’ એ ફરીથી ભણે છે.

હતો ઘાવ ભીતર, નથી કોઈ જોતું,
અહીં મા જ એની કરાહો સુણે છે.

પરાગે બધા ઘાવ દીધા ગઝલને,
ગઝલ ઘાવમાંથી ગુલાબો જણે છે.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #ઘાવ #દિલાસો #દંભ #મા #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Wounds #HollowSympathy #Hypocrisy #PoetryFromPain #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખબપોરઆગલો લેખ →જોડણી