← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ફૂટપાથનું હાલરડું

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

સૂઈ જા મારા લાલ, આ સડક તારું પારણું,
સ્ટ્રીટલાઇટ તારો ચાંદો, માનો પાલવ બારણું.

ધૂળ ઊડે તો માની સાડીનો છેડો ઢાંકું,
ટ્રક આવે તો હૈયે વળગાડી ઝીણું ઝાંખું;
ભૂખ લાગે તો સપનાંમાં ભરી દઉં ભાણું…
સૂઈ જા મારા લાલ…

બંગલાની બારીએથી બાળક જોતું તને,
તું ય જોતો એને, બેઉની આંખો એક જ મને;
એને ઘેર રમકડાં, તારે ઘેર ઠેકાણું ઓછું,
પણ નીંદર તો બેઉને સરખી જ આવે, રોજેરોજનું સાચું…
સૂઈ જા મારા લાલ…

પરાગ કહે: આ શહેર ઊંઘે ત્યારે જાગે ઈશ્વર,
ફૂટપાથે ફરતો ફરતો ઓઢાડે ધાબળો ઘરઘર;
કાલ સવારે સૂરજ આવી ગાશે તને ગાણું…
સૂઈ જા મારા લાલ…

– પરાગ રતનપરા

ગીત
← પહેલો લેખકોણ રે બોલેઆગલો લેખ →ના રહે