ઢમ ઢમ ઢોલ

ઢમ ઢમ ઢોલ વાગ્યા ને ગામમાં આવી ગાડી,
પાંચ વરસે નેતાજીને યાદ આવી ઝૂંપડી ને વાડી!

ખાડે પડેલી સડક ઉપર ફરી નાળિયેર ફોડ્યું,
ગયે વખતનું ખાતમુહૂર્ત હજી ધૂળમાં પોઢ્યું;
માઇકે ગરજ્યા: ‘ગામ બનાવું પેરિસ!’ — ગામે આંખો ફાડી…
ઢમ ઢમ ઢોલ…

બાળક તેડ્યું, ફોટો પાડ્યો, ડોશીને પગે લાગ્યા,
ચાના કપમાં વચનો ઘોળી રાતોરાત જ ભાગ્યા;
પાંચ વરસ પછી ગામે ખાધી ફરીથી એ જ પછાડી…
ઢમ ઢમ ઢોલ…

પરાગ કહે: આ ઢોલ પીટે ને ગામ ભરમમાં નાચે,
ભૂખ્યો મતદાર પરોઢે ઊઠી ફરી અખબાર જ વાંચે;
આંગળીની એ કાળી ટપકી ભાગ્યે પાડે ખાડી…
ઢમ ઢમ ઢોલ…

– પરાગ રતનપરા