ડેલી

અમારી ડેલીએ સાંકળ નથી, ભાઈ,
આવો તો ખાટલો ઢળે ને ચા મુકાઈ.

ઓળખ્યા વિના પણ પૂછીએ: ‘ક્યાંથી પધાર્યા?’
થાક્યાને છાંયો, ભૂખ્યાને રોટલા ધાર્યા;
પાણિયારે ઠંડું પાણી, ગોળની ગાંગડી સવાઈ…
અમારી ડેલીએ…

શહેરે ગયો તો બારણે બારણે ઝૂલે ત્રણ ત્રણ તાળાં,
‘કોણ છો?’ પૂછે કૅમેરા, ને આંખો પૂછે સવાલ નિરાળા;
દસમે માળે રહેતો પાડોશી, તોય ન થાય ઓળખાઈ…
અમારી ડેલીએ…

પરાગ કહે: આ આવકારો તો માટીનો સંસ્કાર,
ઉંબર ઊંચો નહીં, હૈયું ઊંચું એ જ ખરો શણગાર;
ખુલ્લાં બારણે આવે ઈશ્વર, બંધ બારણે બેસે ઉદાસી ભાઈ…
અમારી ડેલીએ…

– પરાગ રતનપરા