છૂટા શેર ૬૮૫૩–૬૮૬૫

૬૮૫૩.
પરાગે ધરી મ્હેક ચારે દિશા,
ન પૂછ્યું કદી નામ કે ગામ પણ.

૬૮૫૪.
હતી મા, હતો ઘર મહીં દીવડો,
હવે વીજ છે, પણ નથી એ ઉજાસ.

૬૮૫૫.
ઝરે મેહ, ને ગામ ભીંજાય છે,
નગર બસ ગટરમાં ઝબોળાય છે.

૬૮૫૬.
ગયા દાંત, ધોળા થયા વાળ, પણ
હજી મન ભમે છે નિશાળે જ ત્યાં.

૬૮૫૭.
જુએ ચાંદ સૌ ફોનના સ્ક્રીનમાં,
અગાસે ઝુરે ચાંદ સાચો ઘણો.

૬૮૫૮.
તમે બારણે ઠેસ ખાધી હતી,
હજી ઊંબરો સાચવે છે નિશાન.

૬૮૫૯.
ગયો કાન મથુરા, રહી રાધિકા,
કદંબે ઝુલે ડાળ સૂની હજી.

૬૮૬૦.
ખુદા છે જ ભીતર, ન બારે કદી,
ભમી તીર્થ સૌ, ઘેર આવ્યો પછી.

૬૮૬૧.
ખભે હળ ધરી, આભને નીરખે,
ધરાનો ધણી, ભાગ્યમાં વાદળો.

૬૮૬૨.
સમય રેત પેઠે સરી જાય છે,
અમે મૂઠ વાળી, ગણી’તી ઘડી.

૬૮૬૩.
પરાગે ભરી ફૂલની છાબડી,
ધરી શ્યામ પાસે, ગમી રાધિકા.

૬૮૬૪.
પરાગે ખરી પાનખર પણ ગણી,
વસંતે ગઝલ તો બધાએ કહી.

૬૮૬૫.
પરાગે લખી સો ગઝલ મા ઉપર,
ઉતરતું ન માનું કરજ તોય પણ.

– પરાગ રતનપરા

કવિ: પરાગ રતનપરા · તખલ્લુસ: ‘પરાગ’
કાવ્ય ક્રમ ૩૪૩૨–૩૫૩૧ · શેર ક્રમ ૬૮૬૬–૭૦૬૫