← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

છાંયડો

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

સાંજ ઢળતાં કેટલો લંબાય મારો છાંયડો,
ને બપોરે સાવ નાનો, સાવ ન્યારો છાંયડો.

દીવડાની જ્યોત ધ્રૂજે, ધ્રૂજતો આ ભીંત પર,
રાતભર ડરતો રહે છે એ બિચારો છાંયડો.

બાપ ગ્યા એને થયાં વરસો, છતાં આ ઓસરી
છે હજી ઓઢી રહી એનો જ પ્યારો છાંયડો.

સૂર્ય સામે જો ચલો, તો એ ય પાછળ ચાલતો,
પીઠ ફેરો, તો કરે આગળ, ઠગારો છાંયડો.

ફૂલની નીચે ‘પરાગે’ જોઈને જાણ્યું, અરે!
મ્હેકનો હોતો નથી, ના બોજ-ભારો, છાંયડો.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #પડછાયો #છાંયડો #પિતા #જીવનદર્શન #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Shadow #FathersShade #Philosophy #LightAndShade #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખગમતાં રહીએઆગલો લેખ →મા ભારતી