ચાવી સોંપતાં

ચાવી સોંપી ભાડાના ઘરની, ને પાછું વાળી જોયું,
ભીંતે ભીંતે મારું થોડું થોડું જીવતર રોયું.

બારણા પાછળ પેન્સિલની લીટી, દીકરાનું માપ,
પહેલે વરસે ઢીંચણ જેટલો, પછી ઊંચો આપોઆપ;
માલિક કહે છે ‘રંગ કરાવીશ’, મેં તો મન ત્યાં જ ખોયું…
ભીંતે ભીંતે મારું થોડું…

ખીલી પર લટકતું'તું કૅલેન્ડર, વીત્યાં કેટલાં વાર,
રસોડે બાની ધૂપસળીની હજી મ્હેકે છે ધાર;
ઘર તો ભાડાનું હતું રે, પણ સુખ તો સાચું પ્રોયું…
ભીંતે ભીંતે મારું થોડું…

પરાગ કહે: આ દેહ પણ ભાડે, એક દી ખાલી કરવો,
માલિક માગે ચાવી ત્યારે હસતો હાથ ધરવો;
ભીંતે એવું હેત લખી જા, જે ન કોઈએ ધોયું…
ભીંતે ભીંતે મારું થોડું થોડું જીવતર રોયું.

– પરાગ રતનપરા