ભેરુ ભીખલો

ભેરુ મારો ભીખલો, ને અમે ગામ આખાના ચોર,
આંબલીયે ચડી કાતરા તોડ્યા, ને ખાધા બોર…

માસ્તરની સાઇકલની હવા કાઢી નાખી ભરબપોરે,
પછી ઢોલ વગાડ્યો નિશાળમાં, ને સંતાયા ઓરડે ઓરડે;
ભીખાની બાએ સાવરણી લીધી, ને મારી બાએ દોર…
ભેરુ મારો ભીખલો…

તળાવડીમાં કાગળની હોડી, ને ધૂળમાં લખોટી,
ભીખો હાર્યો તો રડતો રડતો આપી ગ્યો મને રોટી;
અડધી એણે ખાધી, અડધી મેં, ને પાણી પીધું પોર…
ભેરુ મારો ભીખલો…

પરાગ કહે: આજે ભીખો મોટો સાહેબ, હું કવિ,
મળીએ તો ‘કેમ છો, સર?’ — ને વચ્ચે ઊભી ઢવી;
પણ આંખ મળે ત્યાં બેઉ હસીએ, ને જીવે પેલો શોર…
ભેરુ મારો ભીખલો…

– પરાગ રતનપરા