ભીની સાંજ

ભીની ભીની સાંજે, સાજન, અધૂરું શું શું રહી ગયું?
ચાની પ્યાલી ઠરી ગઈ, ને ગીત અડધું કહી ગયું.

બારીએ ટપકતું પાણી ટપ ટપ કોનું નામ લખે?
છત્રી ખોલું, બંધ કરું, ને મનડું કોની રાહ તકે?
આંગણ વચ્ચે ખાબોચિયું એક આભ આખું ઝીલી ગયું.
ભીની ભીની સાંજે…

તારો ભૂલેલો રૂમાલ હજી ખીંટીએ ઝૂલે ભીનો,
એમાં બાઝી તારી મ્હેક, ને મારો શ્વાસ અધીનો;
વીજ ઝબૂકી, ત્યાં તો મારું હૈયું ધબકી ગયું.
ભીની ભીની સાંજે…

પરાગ કહે: આ વરસાદે તો દરવાજે દસ્તક દીધી,
મેં દોડીને બારણું ખોલ્યું, ભીની હવાએ ભેટ લીધી;
તું ન આવ્યો, પણ તારું આવવું આખું ઘર ભીંજવી ગયું.
ભીની ભીની સાંજે, સાજન…

– પરાગ રતનપરા