બરફની બારી

બરફ પડે છે બારીએ, ને મનમાં માનો તાપ,
પરદેશે સંગાથે બેઠાં, હું ને મારો આપ.

હીટર ચાલે આખો દિ’, તોય ઠરતું આ ઘર,
વતનનો તડકો સાંભરે, ને ઓટલાની સફર;
ચા બનાવી બે કપ, ને વાતો ગામની માપ…
બરફ પડે છે બારીએ…

વીડિયો કૉલમાં મા હસે, ને પાછળ બોલે મોર,
બાપુ કહે: ‘તબિયત સાચવજો,’ ને ખાંસે થોડું જોર;
ફોન મૂક્યો ત્યાં ઓરડે ઊતર્યો, લાંબો સૂનો શ્રાપ…
બરફ પડે છે બારીએ…

પરાગ કહે: આ પરદેશમાં, સુખ શોધીએ સંગ,
એક ધાબળો, બે હૈયાં, ને ભેળો વતનનો રંગ;
ખીચડી-કઢી ચૂલે મૂકી, ઓગાળીએ સંતાપ…
બરફ પડે છે બારીએ…

– પરાગ રતનપરા