અમલીકરણનો લોખંડી નિયમ

વિચાર સસ્તો છે. તેની કોઈ કિંમત નથી. આખી દુનિયા ઉત્તમ વિચારોથી ઊભરાય છે, છતાં મોટાભાગના પ્રોજેક્ટ્સ ધૂળ ચાટે છે. કારણ એક જ છે: અમલનો અભાવ. મેનેજમેન્ટ ગુરુ ટોમ પીટર્સે આ વાસ્તવિકતાને લોખંડી નિયમ તરીકે ઓળખાવી છે. નિયમ સાદો અને નિર્દય છે. સફળતા ક્યારેય તમારી યોજનાની ભવ્યતા પર નહીં, પણ રોજેરોજના કંટાળાજનક અને અવિરત અમલીકરણ પર નિર્ભર કરે છે. વ્યૂહરચના એ માત્ર શરૂઆત છે, અસલ ખેલ તો ધરતી પર કામ પૂરું કરવાનો છે.

આપણે આયોજન કરવામાં દિવસો બગાડીએ છીએ. સુંદર ચાર્ટ બનાવીએ છીએ. નવી ડાયરીઓમાં તારીખો નોંધીએ છીએ. મગજને લાગે છે કે કામ થઈ ગયું, પણ વાસ્તવમાં એક ડગલું પણ આગળ વધાયું નથી હોતું. આ નિયમ યાદ અપાવે છે કે પરિણામ માત્ર નક્કર ક્રિયાથી જ જન્મે છે. જ્યાં સુધી કાગળ પરની વાત ટેબલ પર પસીનો ન બને, ત્યાં સુધી બધું શૂન્ય છે.

દિલ્હીના મુખર્જી નગરમાં કે અમદાવાદના પુસ્તકાલયમાં યુપીએસસીની તૈયારી કરતા વિદ્યાર્થીઓને જુઓ. ટેબલ પર દેશભરના શ્રેષ્ઠ પુસ્તકોનો ઢગલો હોય. દીવાલ પર લાલ-પીળી પટ્ટીઓવાળું ટાઈમટેબલ ચોંટાડેલું હોય. કયા મહિને કયો વિષય પતાવવો તેની યોજના બ્રિટિશ લશ્કર જેવી પાકી હોય. આખો દિવસ ચર્ચા થાય કે કયો કોચિંગ ક્લાસ સારો અને કઈ નોટ્સ ઉત્તમ. પણ સવારે પાંચ વાગ્યે એલાર્મ વાગે ત્યારે પુસ્તક ખોલવાનો કંટાળો આવે. રોજના દસ કલાક એકધારું વાંચવાનો જે કઠોર અમલ થવો જોઈએ, તે ગાયબ થઈ જાય છે. પાસ એ જ થાય છે જેણે વ્યૂહરચના ઓછી અને પુનરાવર્તનની મજૂરી વધુ કરી છે.

મોટી યોજનાઓ મનને સસ્તો સંતોષ આપે છે, જ્યારે અમલીકરણ અહંકારને તોડી નાખે છે. અસલ તાકાત સવારે ઊઠીને નક્કી કરેલું નાનું કામ પૂરું કરવામાં છે. જે ક્ષણે તમે આયોજનના નશામાંથી બહાર આવીને કામ પૂરું કરવાની જિદ્દ પકડો છો, ત્યારે જ પરિણામ બદલાય છે.

દુનિયા અદભુત યોજનાઓની કદર નથી કરતી, તે માત્ર પૂરા થયેલા કામ સામે ઝૂકે છે.