ઈટ ધ ફ્રોગ પદ્ધતિ

સવારે ઊઠીને જો જીવતો દેડકો ગળવો પડે, તો એનાથી ખરાબ આખા દિવસમાં બીજું કશું નથી થવાનું. આ કલ્પના માર્ક ટ્વેઇનના નામે ચડેલી છે. બ્રાયન ટ્રેસી નામના સેલ્ફ-હેલ્પ લેખકે ૨૦૦૧માં આ વિચાર પર આખી ચોપડી લખી નાખી. સૂત્ર સાવ સીધું છે: જે કામ સૌથી અઘરું, કંટાળાજનક અને અણગમતું હોય, તેને દિવસની શરૂઆતમાં જ પતાવી દો. દેડકો જોઈને બેસી રહેવાથી એ સુંદર નથી બની જતો. એને ગળી જવો પડે છે.

આપણે આખો દિવસ ટાળમટોળ કરવામાં વેડફી નાખીએ છીએ. સવારે ઈમેઇલ સાફ કરીએ, ટેબલ લૂછીએ, ચા પીતાં પીતાં અખબાર વાંચીએ. મગજ જાણે છે કે પેલો મોટો દેડકો ખૂણામાં બેઠો છે. જ્યાં સુધી એ કામ પતે નહીં, ત્યાં સુધી બીજાં દસ નાના કામ પતાવવાનો કોઈ અર્થ નથી હોતો. દિવસ ઢળતાં ઊર્જા ખૂટી જાય છે અને પેલું વજન માથા પર અકબંધ રહે છે.

ધારો કે તમે ચારધામ કે કેદારનાથની યાત્રાનું આયોજન કરી રહ્યા છો. સૌથી અઘરો દેડકો કયો? સરકારી પોર્ટલ પર જઈને હેલિકોપ્ટર કે દર્શનનું રજિસ્ટ્રેશન કરાવવું, અથવા પરિવાર માટે આરક્ષિત ટ્રેનની ટિકિટ બુક કરવી. આ કામમાં સર્વર ડાઉન થાય, પાનકાર્ડ શોધવા પડે અને મગજની નસો ખેંચાય. મોટાભાગના ગુજરાતીઓ આ કામ છેલ્લી ઘડી સુધી ધકેલે છે. એના બદલે હોટેલના ફોટા જોવામાં અને ખાખરા-થેપલાંનું પેકિંગ નક્કી કરવામાં ત્રણ દિવસ કાઢી નાખે છે. પરિણામે છેલ્લી ઘડીએ બમણા પૈસા દલાલને ચૂકવવા પડે છે.

અણગમતા કામનો સામનો કરવાની હિંમત સવારના પહેલા બે કલાકમાં જ હોય છે. બપોર પછી ઇચ્છાશક્તિ ઓગળી જાય છે. પ્રાથમિકતા નક્કી કરવાનો અર્થ સહેલાં કામોની યાદી બનાવવી નથી. સૌથી કડવી દવા પહેલા ઘૂંટડે પી જવી, એનું નામ કાર્યક્ષમતા.

જે દેડકો સવારે ગળવાનો હતો, તેને રાત સુધી પંપાળવાનો કોઈ અર્થ નથી.