સપનાઓની સીડી

"સપનાઓની સીડી" (The Ladder of Dreams)
- by Parag Ratanpara

મારા દાદા કહેતા કે સપના જોવા એ મફત છે, પણ આજકાલના મોટિવેશનલ ગુરુઓ એમાં પણ પૈસા લેવાનું શરૂ કરી દીધું છે. અમારા ગામમાં એક "સક્સેસ કોચ" આવ્યા હતા, એમનું નામ હતું "માઇન્ડસેટ મહારાજ." તેઓ કહેતા કે દર સવારે આઇફોનમાં જોઈને પોતાને કહેવું કે "હું સફળ છું" અને પછી લિંક્ડઇનમાં પોસ્ટ કરવી કે "આજે મેં મારી જાતને મોટિવેટ કરી."

આપણે ત્યાં પહેલાં લોકો ધીરજથી મહેનત કરતા, આજે તો "હાઉ ટુ બિકમ મિલિયોનેર ઇન ૩૦ ડેઝ" ના વેબિનાર જોઈને સફળતાની શોર્ટકટ શોધે છે. મારા પડોશી રમેશભાઈ, જેમણે કદી ધંધો કર્યો નથી, તેઓ હવે "બિઝનેસ કન્સલ્ટન્ટ" બની ગયા છે. તેમના વ્હોટ્સએપ સ્ટેટસમાં રોજ નવી નવી "સક્સેસ કોટ્સ" આવે છે, જેમાં મોટાભાગે વોરેન બફેટની તસવીર પર તેમના પોતાના વિચારો લખેલા હોય છે.

આ બધી વાતો વચ્ચે મારા દાદાની એક વાત યાદ આવે છે. તેઓ કહેતા કે "સફળતા એ રોટલી જેવી છે, રોજ મહેનતથી બનાવવી પડે છે. ઇન્સ્ટાગ્રામ પર ફોટો પાડવાથી પેट નથી ભરાતું." પણ આજકાલ તો લોકો પહેલા ફોટો પાડે છે, પછી રોટલી બનાવવાનું વિચારે છે.

આ નવી દુનિયામાં "નેટવર્થ" અને "નેટવર્કિંગ" બે શબ્દો વચ્ચે ફક્ત "િંગ" નો તફાવત છે, પણ લોકો સમજે છે કે લિંક્ડઇન પર કનેક્શન વધારવાથી બેંક બેલેન્સ વધી જશે. "ફેઇલ્યોર ઇઝ દ સ્ટેપિંગ સ્ટોન ટુ સક્સેસ" એવું કહેનારા લોકો પોતે કદી નિષ્ફળ ગયા જ નથી, ફક્ત બીજાને શીખવે છે.

છેલ્લે, હું મારા દાદાની એક વાત કહીને આ લેખ પूરો કરું છું: "બેટા, સપના એવા જુઓ જે તમને ઊંઘવા ન દે, પણ સોશિયલ મીડિયા એટલું ન વાપરો કે સપના જોવાનો સમય જ ન મળે."