← મુખપૃષ્ઠ · જીવન અને આત્મચિંતન

રણમાં વરસાદ

૧૬ એપ્રિલ ૨૦૨૬કવિતા

અહીં તમારી ગઝલ શુદ્ધ જોડણી સાથે પ્રસ્તુત છે:

રણમાં વરસાદ પણ વિખરાઈ રહી જાય છે,
તરસ તો રેતીની તરીકે રહી જાય છે.

ઊંટના પગથિયે પગ મૂકે ગુમ થાય,
આ રણમાં મુસાફરી ઘડિયે રહી જાય છે.

મૃગજળ બતાવે દૂરનું પાણી રોજે,
પાસે જઈએ ત્યાં ખાલી પળિયે રહી જાય છે.

રાતે ઠંડક, બપોરે અગ્નિવૃષ્ટિ બને,
રણની વ્યથા આખા ઘડિયે રહી જાય છે.

પરગ, માણસનું મન પણ રણ જેવું છે,
તરસ ઊંડી ઊંડી પળિયે રહી જાય છે.

---

થોડાં સૂચનો: જો તમે ઇચ્છો તો "તરીકે" શબ્દને બદલે "તરીકી" અથવા "તરસી" જેવો શબ્દ વધુ બંધબેસતો લાગી શકે, કારણ કે "તરીકે" નો અર્થ "as/like" થાય છે. તમારો મૂળ ભાવ શું હતો તે જણાવશો તો હું વધુ સારી રીતે સુધારી શકીશ. ઉપરાંત, "પળિયે" અને "ઘડિયે" જેવા શબ્દોનો ઉપયોગ સુંદર છે — ગઝલમાં લયબદ્ધતા સરસ જળવાય છે.

આત્મચિંતનપ્રકૃતિગઝલ
← પહેલો લેખશબ્દોનો સંગ : અદૃશ્ય બંધનનું મનોવિજ્ઞાનઆગલો લેખ →પાંચ મૌલિક ગુજરાતી રચનાઓ