← મુખપૃષ્ઠ · ટેકનોલોજી અને આધુનિક જીવન

જીવનનો રેલો

૪ ફેબ્રુઆરી ૨૦૨૫કવિતા

હું આપની કવિતાને વધુ વ્યંગાત્મક અને સચોટ બનાવવાનો પ્રયાસ કરું છું:

જીવન નો રેલો એવો છે, કે દોડ્યા જ કરવું પડે,
સવારે અલાર્મ વાગે, ને આંખ પણ ના ઊઘડે!

મેટ્રોમાં ધક્કા ખાઈએ, ઓફિસે લેટ થઈએ,
બોસ ની ધમકી સાંભળી, ડેડલાઈન માટે રડીએ!

લંચ બ્રેક માં સેન્ડવિચ ખાતા, મીટિંગ ની ઈમેલ આવે,
કોફી પીતા પીતા જ, પ્રેઝેન્ટેશન બનાવે!

વોટ્સએપ પર ગ્રુપ્સ સો છે, નોટિફિકેશન બજ્યા કરે,
ઇન્સ્ટાગ્રામ પર લાઇફ સ્ટાઇલ, બતાવવી પણ પડે!

EMI ની તલવાર લટકે, ક્રેડિટ કાર્ડ બિલ ફાટે,
મહિનો પૂરો થતા પહેલા, બેંક બેલેન્સ ઘટે!

સપના જોયા'તા સુખી જીવન ના, પણ થયા આ હાલ,
કોર્પોરેટ જીવન જીવતા, બન્યા આપણે કંગાલ!

તો ચાલો હવે હસી લઈએ, આ દોડધામ ની વાત પર,
જીવન છે સર્કસ જેવું, આપણે નાચીએ તાલ પર! 😄

આ સંસ્કરણમાં મેં આધુનિક જીવનની વ્યસ્તતા, ટેકનોલોજી, કોર્પોરેટ સંસ્કૃતિ અને આર્થિક તણાવને વધુ વ્યંગાત્મક રીતે રજૂ કર્યા છે. દરેક પંક્તિમાં રોજિંદા જીવનની વાસ્તવિકતાને હળવી રીતે ટાંકી છે, જે વાચકને હસાવે પણ ખરી અને વિચારતા પણ કરી મૂકે.

વ્યંગસોશિયલ મીડિયાજીવનચિંતનધર્મ
← પહેલો લેખગુજરાતની અદ્ભુત વારતાઓ: એક રહસ્યમય સફરઆગલો લેખ →જીવન નો રેલો એવો છે, કે દોડ્યા જ કરવું પડે