હવે તો તું જ કહે

**હવે તો તું જ કહે**

હવે તો તું જ કહે કે શું લઉં હું આ નદીમાંથી?
તરસને કોઈ પણ કાઢી શક્યું છે માછલીમાંથી?

ઉપાડી જાય છે પવન મને ધૂળની જેમ રોજ,
મૂળ મારાં ક્યાં શોધું હું આ ખાલી ધરતીમાંથી?

ચણ્યા'તા ઘર હું જેના, એ દીવાલો જ બોલે છે —
"અમે ક્યારેય ના જોયો કોઈ આ ઈંટોમાંથી."

મળે છે રોશની સૌને, મને અંધાર ફાળે આવે,
દીવો થઈને જીવ્યો છું, છતાં ગુમ જ્યોતિમાંથી.

ખુદાએ પ્રેમ આપ્યો તો જિગરમાં આગ પણ મૂકી,
કમળ ક્યાં ઊગી શકતું જો કાદવ કાઢો ખીલવામાંથી?

ભરોસો ક્યાં કરું દરિયા, તું કિનારો પણ ખાઈ જાય,
ભરોસો એક માલિકનો — ન જાય એ જિંદગીમાંથી.

કહે 'પરાગ' — તું ફૂલ છે, ઉડી જવાનું તારે,
સુગંધ તારી ના જાશે કદી આ દુનિયામાંથી.