ગુલાલથી ભગવો

**ગુલાલથી ભગવો**

મસ્તી વધી ગઈ તો વિરક્તિ થઈ ગઈ,
ઘેરો થયો ગુલાલ તો ભગવો થઈ ગયો.

પ્રેમ એટલો વરસ્યો કે તરસ જ મટી ગઈ,
જે માગતો'તો એ મળ્યું તો મૌન થઈ ગયો.

દુનિયા જોઈ જોઈને આંખો થાકી ગઈ,
ભીતર નજર ફરી તો અજવાળું થઈ ગયું.

રંગો બધા લગાવ્યા, ઉત્સવ બધા કર્યા,
છેલ્લે બધું ઉતાર્યું તો તહેવાર થઈ ગયો.

ઝૂમ્યો હતો ધરાની ધૂળમાં બહુ વરસ,
ધૂળ ખંખેરી ત્યાં તો ઊડવાનું થઈ ગયું.

સંસાર સાવ ચૂસી લીધો ટીપે ટીપ,
કોરો થયો તો ઝરણું ભીતરથી થઈ ગયું.

લોકો કહે કે પાગલ થયો, છોડી દીધું બધું,
ખોયું નથી કશું — જે નહોતું એ થઈ ગયું.

ભીડમાં ઊભો'તો ને ભીડ ઓગળી ગઈ,
એકલો પડ્યો તો આખું આકાશ થઈ ગયું.

— **પરાગ રતનપરા**

---

દરેક શેરમાં એ જ વિરોધાભાસ રાખ્યો છે — કે અતિરેક પોતે જ વૈરાગ્યનું દ્વાર બને છે. ગુલાલ રમતાં રમતાં ભગવો આવી જાય, એ જ આ ગઝલનો આત્મા છે.