ઘોંઘાટ

ર.પા.ની શૈલી — એટલે બોલચાલની ભાષા, તળપદા શબ્દો, અનુપ્રાસ, ધ્વન્યાત્મક શબ્દોની છોળ, અને કોઈ અણધારી વસ્તુનું માણસની ભીતર ઘૂસી આવવું. ચાલો પ્રયત્ન કરું:

**ઘોંઘાટ**

એ…હોહોય…હોહોય… ઘોંઘાટ ઘૂસ્યો ધબાક્ મારામાં
(કાનનો માર્યો હું તો મારી ચોપાસ બાંધેલી શાંતિના ખૂણે લપાઈ પડ્યો)
ફૂટ્યાં કકળાટનાં ગગડાટી વાસણ ખણણણણણ્
હું રામ, જાઉં ધકેલાતો, જાઉં ચગદાતો ક્યાંક મારામાં

એ…હોહોય…હોહોય… ઘોંઘાટ ઘૂસ્યો ધબાક્ મારામાં

મૂંગા વિચારના પોલા માટલાને મેં સન્નાટાવાળા ખોંખારાભેર કહ્યું કે, એ ય છનિયા, તું ઢોળા.
આજ છે અલ્યા, બજારપાંચમ, ઊઠ, બેઠો થા, રાડ, ફાટી જા, હાંફ, તરડાઈ જા, બોલ;
બોલ, ને હાકોટા નાખ, થોડા આ ચોકે, થોડા નાકે, થોડા ક્યાંક અને થોડાક મારામાં

એ…હોહોય…હોહોય… ઘોંઘાટ ઘૂસ્યો ધબાક્ મારામાં

ફેરિયો ભીનો લસરે, અડે, ચીસરે, દડે ગળામાં, ભીડે બાથમાં, સાંભળતાંવેંત,
હૉર્નનું ઝીણું તીણું એની પ્હેલવારુકી તીવ્રતાથી ધાવે કાનનું સકળ હેત;
સન્નાટા, તને પૂછતાં ભૂલી જાઉં એ પ્હેલાં બોલ, વ્યાપ્યો છે તું કે તારો ચિત્કાર મારામાં
એ…હોહોય…હોહોય… ઘોંઘાટ ઘૂસ્યો ધબાક્ મારામાં

---