ગેરી પાર્કર નિયમ

જીવનમાં જ્યારે બે રસ્તા સામે આવે ત્યારે માણસ હંમેશા સૌથી સુરક્ષિત વિકલ્પ શોધવા દોડે છે. ક્યાં ઓછું જોખમ છે? ક્યાં ઝડપી વળતર છે? આ સામાન્ય ગણતરી છે. પણ એક બીજો દ્રષ્ટિકોણ છે, જે પૂછે છે: જો તમે જે-તે રસ્તા પર પૂરા સફળ થાઓ, તો ૩૦ વર્ષ પછી તેનું શ્રેષ્ઠતમ પરિણામ તમને રોમાંચિત કરશે ખરું? આ નિયમ કહે છે કે જે રસ્તાની સર્વોચ્ચ સફળતા પણ તમને ઉત્સાહિત ન કરતી હોય, તે રસ્તો આજે જ છોડી દો.

આ વિચાર સર્જન ડૉ. માર્ક શ્રાઇમે પોતાના મેન્ટર ડૉ. ગેરી પાર્કરના જીવનદર્શન પરથી રજૂ કર્યો છે. ગેરી પાર્કર આફ્રિકાના દરિયાકિનારે જહાજ પર ગરીબોની વિનામૂલ્યે સર્જરી કરતા મિશનરી ડૉક્ટર હતા. શ્રાઇમે જ્યારે ન્યૂયોર્કની મોંઘી ક્લિનિકલ કારકિર્દી અને આફ્રિકાના જોખમી સેવાકાર્ય વચ્ચે પસંદગી કરવાની હતી, ત્યારે આ માપદંડ જન્મ્યો. આ કોઈ આંધળો જુગાર નથી, પણ મહત્તમ સંભાવનાની કસોટી છે. સૌથી ઉત્તમ સ્થિતિની કલ્પના કરો, જો એ સ્થિતિ પણ તમને સામાન્ય લાગે, તો ત્યાં તમારો સમય બગાડવાનો કોઈ અર્થ નથી.

આપણે ઘણીવાર એવા કામમાં આખી જિંદગી હોમી દઈએ છીએ જેનું શ્રેષ્ઠ પરિણામ પણ તદ્દન સાધારણ હોય છે. માણસ બેંકમાં ક્લાર્ક તરીકે જોડાય છે, પૂરી મહેનત કરે છે, અને ત્રીસ વર્ષ પછી સિનિયર મેનેજર બનીને નિવૃત્ત થાય છે. એ સિદ્ધિ ખરાબ નથી, પણ જો શરૂઆતથી જ તેને ખબર હતી કે આ ટોચ પર પહોંચીને પણ તેને કોઈ વિશેષ સંતોષ નથી મળવાનો, તો એ ત્રીસ વર્ષ માત્ર આળસનું પરિણામ હતા. જો ટોચ જ કંટાળાજનક હોય તો પર્વત ચડવાનો થાક વેઠવો મૂર્ખામી છે.

મુંબઈના ફિલ્મ ઉદ્યોગમાં સંઘર્ષ કરતા લેખકો અને ડિરેક્ટરો આ વમળ રોજ જુએ છે. ધારો કે સમીર નામનો એક પ્રતિભાશાળી યુવક બોલિવૂડમાં પ્રવેશે છે. તેને ટીવી સીરિયલોના હજારો એપિસોડ લખવાનું સુરક્ષિત કામ મળે છે, જ્યાં નિયમિત પૈસા છે. બીજી બાજુ એક મૌલિક અને જોખમી ફિલ્મની સ્ક્રિપ્ટ છે. સમીર પોતાની જાતને પૂછે છે: જો હું ટીવીમાં સૌથી મોટો રાઈટર બની જાઉં અને ૨૦૦૦ એપિસોડ લખી નાખું, તો ત્રીસ વર્ષ પછી મને એ જોઈને ગર્વ થશે? જવાબ સ્પષ્ટ ના છે. જે ક્ષણે એ સર્વોચ્ચ પરિણામ તેને ખાલીપો આપે છે, તેણે એ ટીવી સ્ટુડિયો છોડીને પોતાની અસલ સ્ક્રિપ્ટ પર કામ શરૂ કરવું પડે.

જે રસ્તાની આખરી મંઝિલ પણ તમને બોરિંગ લાગતી હોય, એ રસ્તે એક ડગલું પણ આગળ ચાલવું ગુનો છે.